Salı, Temmuz 10, 2007
medyatik olumlere normal olumlerden fazla uzulmek
insanın -farkında olmadan- yaşadığı iki yüzlüğüdür. daha da doğrusu, insana birileri tarafından pompalanan duygu selidir.
... iki gün sonra unutulacak, bir daha ismi dahi anımsanmayacak kimseler için üzülmek, ve sonra onları unutmak, ancak ve ancak, yaratılmak istenen balık hafızalı toplumlar için biçilen bir roldür; tabi, yerseniz.
* bir seyh bedrettin vardır ki unutulmaz, ta ki 600 yıldır, çünkü halkı için ölmüştür.
* bir che guevara vardır ki unutulmaz, neredeyse 50 yıldır, çünkü dünya halkları için ölmüştür.
* bir deniz gezmis vardır ki unutulmaz, 40 yıldır, çünkü türk ve kürt halklarının emperyalizme karşı olan başkaldırısı için; bağımsız bir türkiye için ölmüştür.
* bir ugur mumcu vardır ki unutulmaz, "unutma bizi ey halkım" demiştir.
... şimdi, bunların yanında nedir bu medyatik ölümlerin değer derecesi?
sana bana sempatik gözüken, esasen bu toplum uğuruna hiçbir şeylerini feda etmeyen, kendi zevkleri yolunda ölen insanlardan bahsediyoruz...
memedin ahmedin suçu nedir, eğer bir uzay hepari olamadılar ise? ya da ırak'lı insanların suçu nedir dikkatinizi çekememekte; sıradan olmamaları mı?
... unutmayın, en az onlar kadar, siz de sıradansınız ve demek istiyorum ki, eğer bu görmezliğinizi sürdürürseniz, bir gün sıra size geldiğinde, ölümünüze baş kaldıracak sıradan insan da bulamayabilirsiniz canlı cenazelerinizde.
... ve emin olun; o gün medyatik insanlar köpüklü küetlerinde ellerinde şampanya, sizi umursamıyor olacaklar...
Kategori: (Belirtilmemiş) :: Yorum yaz!
:: Arkadaşına Gönder!